1951.07. Kronika miasta Świdnicy ▪ Franciszek Jarzyna

Opublikowano: 23 października 2012, Odsłon: 1 068
  • 1 VII. Kolejna premiera Państw. Teatru: „Faryzeusze i grzesznik” Pomianowskiego i Wolin w reżyserii Edmunda Krona i dekoracjach Władysława Dacha.

    6 VII. Walne Zgromadzenie Pomocniczej Spółdzielni Rzemieślniczej Branży Włókienniczej w lokalu Biura Cechów. Przyjęto bilans za rok 1950, postanawiając, że wykazane w nim straty zostaną pokryte z udziałów członkowskich.

    8 VII. Walne Zgromadzenie delegatów Powszechnej Spółdzielni Spożywców w sali Powiatowego Zarządu SD przy ul. Żeromskiego 14 z udziałem 90 osób zatwierdziło sprawozdanie zarządu za rok 1950 i plan działalności na rok 1951. Z czystej nadwyżki postanowiono przekazać kwotę 4.059 zł na Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy. Obradom przewodniczył prezes Rady Nadzorczej PSS Marian Wojtasiewicz.

    15 VII. W sali teatru odbył się zjazd powiatowy Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Siedziba ZP TPPR mieściła się wówczas w Rynku pod nr 4.

    21 VII. Uroczysta sesja Miejskiej Rady Narodowej w sali Państwowego Teatru. Przewodniczył jej Jan Radomski. Obecni byli przedstawiciele wszystkich zakładów pracy w liczbie 88 osób. Przewodniczący MRN Michał Różański wygłosił przemówienie poświęcone osiągnięciom gospodarczym miasta po wyzwoleniu, a II sekretarz KM PZPR Szulc omówił działalność Feliksa Dzierżyńskiego w związku z 25 rocznicą jego śmierci. Po sesji wszyscy uczestnicy udali się pochodem na Cmentarz Radziecki, gdzie złożono wieńce.

    28 VII. Warsztaty Naprawcze Taboru Kolejowego zostały przejęte przez Ministerstwo Przemysłu Ciężkiego i przydzielone do Centralnego Zarządu Budowy Taboru i Sprzętu Kolejowego („Tasko”) w Poznaniu. Przedsiębiorstwo otrzymało nazwę Fabryka Wagonów „Świdnica”, a kluczowe stanowiska objęli specjaliści, delegowani przez „Tasko” z innych podległych mu zakładów. Fabryka zatrudniała 113 robotników wykwalifikowanych oraz 284 niewykwalifikowanych, a także 427 rzemieślników (m.in. 187 ślusarzy, 91 stolarzy, 43 kowali, 20 spawaczy, 19 malarzy, 15 elektryków, 13 tokarzy, 9 blacharzy i 9 tapicerów). Zmiana profilu produkcji wywołała wzrost zapotrzebowania na tokarzy, frezerów, szlifierzy, wiertaczy i spawaczy.

    ● W lipcu Świdnicka Fabryka Urządzeń Przemysłowych dostarczyła urządzenia wapiennicze do zakładów „Celwiskoza” w Jeleniej Górze i urządzenia do odbudowanej po pożarze cukrowni w Sokołowie Podlaskim, w obu wypadkach z montażem na miejscu.

    ● Wydział Oświaty PMRN rozpoczął akcję masowego nauczania dorosłych języka rosyjskiego. Zorganizowano 10 kursów (w wymiarze 100 godzin nauki) przy zakładach pracy. Tylko 3 z nich zostały doprowadzone do końca (przy ŚFUP, Spółdzielni „Jedność” i Bibliotece Miejskiej), a egzamin zdało 30 osób. Pozostałe kursy przerwano z braku frekwencji.


    Kategoria: Świdnica 1945-1975

    Tagi: ,

  • Dodaj komentarz

    Dodaj komentarz